Wspomnienie Rozalii

Dnia 15 marca 2021 roku ostatni raz miałam okazję podziękować i powiedzieć “do widzenia”  Panu Dyrektorowi. Było to bardzo wzruszające i smutne przeżycie. Jednak nie zabrakło momentów wdzięczności za Niego i za Jego życie. Był On człowiekiem który zawsze ufał Panu Bogu i Maryi, góry i fotografia były jego pasją. Jednak największą uwagę skupiał na drugim człowieku i miłości do niego. Gdy uczęszczałam do liceum, Pan Tomasz okazywał mi wiele wsparcia i mogłam naprawdę czuć że zależy mu na swoich uczniach i chce dla nich jak najlepiej. Zawdzięczam mu wiele ale przede wszystkim to że zostałam przyjęta do tej szkoły i że mogłam się tam rozwijać w wielu aspektach. Również dziękuję Mu za to, że dzięki Jego telefonom i namowom podeszłam do poprawy matury którą jak się okazało udało mi się zdać i mogłam otrzymać świadectwo dojrzałości. Mogę tu wymieniać mnóstwo innych pięknych rzeczy których Pan Dyrektor dokonywał na moich oczach. Teraz ciężko jest się oswoić z myślą, że już nie będzie można Go zobaczyć w gabinecie dającego różne smakołyki czy na szkolnym korytarzu uśmiechającego się do nas.

Panie Dyrektorze. Odszedł Pan za szybko. Wciąż wydaje mi się to nierealne, że ta sytuacja z wypadkiem nigdy nie miała miejsca… Mimo to,i tak dziękuję za wszystko. Był Pan dla mnie wspaniałym i godnym do naśladowania człowiekiem.

Do zobaczenia na Górze.

Rozalia